Archiwum jako przestrzeń afektu. Wprowadzenie do archiwistyki emocji

Rozdział podejmuje problem afektywnego wymiaru archiwów, wpisując się w rozwijający się nurt badań nad archiwistyką afektywną i pamięcią kulturową. Pełni także rolę wstępu redaktorów monografii zbiorowej pt. Emocje w archiwach: pamięć, władza, tożsamość. Autorzy wychodzą od założenia, że archiwum jest dynamiczną przestrzenią społecznego doświadczenia i rekonstruują teoretyczne podstawy archiwistyki afektywnej jako perspektywy badawczej uwzględniającej emocje jako integralny element praktyki archiwalnej i procesu poznawczego. Tekst prezentuje również wyniki badań nad funkcjonowaniem archiwów w przestrzeni lokalnej i społecznej, ukazując relacje emocjonalne między archiwum, archiwistą i użytkownikiem. Przedstawia także strukturę tomu jako propozycję wielopoziomowej refleksji nad rolą archiwów w kształtowaniu pamięci, tożsamości i odpowiedzialności społecznej we współczesnej humanistyce.