Problematyczna nie tylko zespołowość, czyli rzut oka na materiały proweniencji prywatnej

Materiały archiwalne proweniencji prywatnej zostały zdefiniowane w ustawie archiwalnej jako nieewidencjonowany niepaństwowy zasób archiwalny, jednak ustawa w sposób jedynie bardzo ogólny reguluje zasady postępowania z tymi archiwaliami. Podobnie mało określony status mają one w teorii archiwistyki i metodyce archiwalnej, a o ich naturze – jako zespołów bądź zbiorów archiwalnych – toczone są dyskusje. W takiej sytuacji działania praktyczne podejmowane wobec archiwaliów prywatnych wymagają wielu jednostkowych, często subiektywnych rozstrzygnięć. Autorka, omawiając kilka podstawowych działań archiwalnych, tzn. wartościowanie, gromadzenie, ewidencjonowanie, opracowanie i udostępnianie, wskazuje problemy wynikające z braku jednoznacznych wytycznych postępowania. Ilustruje to przykładami różnorodności miejsc ich przechowywania oraz formułowania opisu archiwaliów prywatnych. Informuje też o zaletach systemów informacji archiwalnej, które wspomagają proces udostępniania tych materiałów, posiadających wielorakie i niepowtarzalne walory.