Metodologia badań bezpieczeństwa informacji niejawnych w aspekcie osobowym

Zapewnienie bezpieczeństwa informacjom niejawnym można i należy rozpatrywać w dwóch głównych aspektach, tj. osobowym, czyli intelektualnym, oraz w aspekcie stosowanych zabezpieczeń fizycznych, w tym informatycznych, kryptograficznych i elektromagnetycznych. W niniejszym rozdziale zaprezentowano metodologię oraz wyniki badania empirycznego 353 kierowników jednostek organizacyjnych oraz pełnomocników ochrony, a zatem osób ustawowo uprawnionych i zobowiązanych do kreowania systemu ochrony informacji niejawnych przetwarzanych w danej instytucji. Wstępna część obejmuje uzasadnienie wyboru rodzaju populacji oraz określenie minimalnej wielkości próby reprezentatywnej, umożliwiającej uogólnienie otrzymanych wyników na całą populację. Jako narzędzia badawczego użyto anonimowej ankiety, której transparentna konstrukcja przyczyniła się do uzyskania wysokiego poziomu kompletności odpowiedzi. W celu potwierdzenia posiadania przez danego respondenta cech niezbędnych do partycypacji w badaniu za-stosowano tzw. pytania kontrolne. Badaniami objęto Policję i Straż Graniczną, a także Wojsko Polskie, w tym żołnierzy Żandarmerii Wojskowej. Analiza rezultatów badania 353 osób pozwoliła na sformułowanie aposteriorycznych wniosków, między innymi w zakresie percepcji i poziomu świadomości zagrożeń dla chronionych tajemnic, przyczyn ujawniania lub bezprawnego wykorzystywania powierzonych in-formacji niejawnych, współdziałania z kontrwywiadem cywilnym i wojskowym, a także znajomości i rozumienia kluczowych przepisów prawa. Wzbogacenie badań empirycznych o niezbędne badania dogmatycznoprawne pozwoliło na sformułowanie kilku konstatacji w zakresie sposobu zatrudniania osób na stanowiska kierownicze w administracji rządowej, zasad etyki urzędnika i prowadzenia szkoleń z za-kresu bezpieczeństwa państwa, w tym ochrony tajemnic publicznoprawnych.